Zelf ontworpen paviljoen in het Insel hombroich park.

Het paviljoen gelegen in het park van Insel Hombroich is gelokaliseerd aan het water in de beschutting van een groep bomen. Deze plaats is bepaald aan de hand van verschillende analyses die betrekking hebben op de functies van andere paviljoens in het park en de ligging van deze paviljoens ten opzichte van elkaar. Het paviljoen is te bereiken door een pad te volgen dat over het water naar de ingang leidt. Dit pad loopt weer verder aan de achterzijde van het paviljoen, waardoor mensen als het ware verplicht worden het paviljoen te betreden.

paviljoen-4ANALYSE

7

verbinding tussen paviljoens onderling, en ligging in het gebied

paviljoen-1

6

Door een nieuwe verbinding aan te leggen, wordt een weg gevormd. Midden op deze weg wordt het nieuwe paviljoen geplaatst waardoor de bezoeker geforceerd wordt het pand te betreden.

Het paviljoen lijkt te bestaan uit 2 identieke gebouwen die elkaar kruisen. Daar waar ze elkaar kruisen is dit extra duidelijk gemaakt door een verhoging in het dak. Deze verhoging zorgt ervoor dat wanneer je binnen in het paviljoen staat er een aparte ruimte ontstaat die een perfecte kubus van 6x6x6 meter vormt. Ook zijn wanneer je in dit “midden” (de ruimte die door het kruisen ontstaat) de andere ruimtes goed te ervaren. Van zuid naar noord in het gebouw is bewegingsruimte is gecreëerd. Hierin is het paviljoen te betreden en te verlaten. Verder zijn hier ook de toiletten gepositioneerd. In deze ruimte zijn de plafonds verlaagd om minder aandacht op te eisen.

PLATTEGRONDEN

9

IMPRESSIES

8

paviljoen-3

paviljoen-2

Van oost naar west is een kunstruimte gecreëerd waarin 3 werken van Jean Cocteau worden gepresenteerd. In de kleine ruimte is een tekening te zien waarop het ontwerp van het paviljoen gebaseerd is. Op dit werk zijn 2 bijna identieke gezichten te zien die samen een tussenruimte vormen. De 2 gezichten worden in het paviljoen vertaald door 2 bijna identieke gebouwen. De tussenruimte in het midden wordt opgevuld door een 3e gezicht. Deze tussenruimte wordt in het paviljoen vertaald als de ruimte waar de 2 gebouwen elkaar kruisen.

In de grote ruimte staan boeken, poëzie en autobiografieën van Jean Cocteau. Op de grote bank in deze ruimte die weer gerefereerd is aan de vorm van het paviljoen kunnen mensen hier op hun gemak van genieten. Daarnaast geeft een groot raam een mooi uitzicht op alle aspecten die Insel Hombroich te bieden heeft: weide, water en bebost gebied. In deze kunstruimte zijn de vloeren een meter verhoogd waardoor deze als belangrijker ervaren wordt. De ruimte waar beide gebouwen elkaar kruisen wordt ervaren als een perfecte kubus van 6x6x6 meter. In deze ruimte wordt een van de belangrijkste werken van Jean Cocteau tentoongesteld: Zijn film blood of a poete. De film is in principe een combinatie van taal en beeld, vandaar dat de film ook in het midden van de ruimte wordt gepresenteerd waar de literatuur (taal) en het schilderij (beeld) elkaar kruisen. In de film veranderen perspectieven constant waardoor je niet weet of je nu naar de vloer, de muren of het plafond wordt gefilmd. Dit effect wordt versterkt doordat de film op de grond geprojecteerd wordt.

Verder is het paviljoen gebaseerd op het Raumplan van Loos. Loos nam volumes uit ruimtes wat in dit paviljoen ook duidelijk gedaan is. Hierdoor zijn verdikte wanden plafonds en vloeren ontstaan. Deze worden weer functioneel gebruikt door er wc’s in te plaatsen deuren in weg te schuiven en opbergruimtes te creëren.

paviljoen-5